Benim bu grafikten anladığım, günümüz dünyasında, modern/post-modern insanın algısının, acı-zevk ikileminin ZEVK lehine çözümlenmesine bağlı olduğunu anlatmaya çalışması oldu. Bu grafiğin, aynı sergide "gölgesiz" ismiyle yer alan diğer bir grafikle de içsel bir bağlantısı olduğunu düşünüyorum. Gölgemizi mi kaybettik? Acıyı unuttuk mu? Ya da, toplulukların "karşılaşması", "etkileşimi", "eşitliği" olarak yansıtılan "küreselleşme"nin, aslında birinin gölgesi varken öbürünün olmadığı iki tarafın buluşmasından ibaret olduğu düşünüldüğünde, söz konusu bu karşılaşmada bir "adaletsizlik" yok mu? Bir de, oradaki çiçek eğer papatya değil de, günebakan çiçeğiyse, böyle bir kavramsallaştırma içinden modern/post-modern insanın güneş neredeyse oraya dönen bir bitkinin bilinçsizliğini yaşadığını; "seçim", "katılım" ya da "gerçekçilik" gibi yetilerini yitirdiğini veya unuttuğunu da söylemek mümkün.